2007/Dec/13

 

สายรุ้งของฉันนั้นคือพลังใจ
นำทางเดินไปทุกวัน


สายรุ้งของเขานั้นคือภาพลวงตา
เป็นเพียงมายาเท่านั้น


สายรุ้งสายเดิม สายรุ้งสายเดียว
ฉันและเขาเห็นไม่เหมือนกัน

ฉันเห็นจากมุมของฉัน
คิดจากมุมของฉันไปทางหนึ่ง


ส่วนเขาเห็นจากมุมของเขา
คิดจากมุมของเขาตรงข้ามกัน

ฉันรับว่ามุมของเขา
เป็นอย่างมุมของเขาได้เช่นกัน


แต่เขาเขาว่ามุมของฉัน
จะต้องเป็นเหมือนเขา ต้องเหมือนกันอย่างเดียว

ยาวนานเพียงใดเขายังไม่เคยเปลี่ยน
ยังคงเป็นคนเดิมทุกวัน


ถึงฉันเรียกร้องเขาเองไม่เคยฟัง
ยังคงยืนยันตามนั้น

เขาไม่สนใจ เขาไม่เห็นใจ
เขาเท่านั้นที่สำคัญ

ฉันเห็นจากมุมของฉัน
คิดจากมุมของฉันไปทางหนึ่ง


ส่วนเขาเห็นจากมุมของเขา
คิดจากมุมของเขาตรงข้ามกัน

ฉันรับว่ามุมของเขา
เป็นอย่างมุมของเขาได้เช่นกัน


แต่เขาเขาว่ามุมของฉัน
ต้องไม่เป็นเช่นนั้นไม่สำคัญ


วันนี้ถึงไม่เห็นทางแก้ไข ฉันจะเฝ้ามองต่อไป
นานเท่าไรยังไม่รู้

เขาไม่สนใจ เขาไม่เห็นใจ
เขาเท่านั้นที่สำคัญ

 

2007/Dec/07


สวัสดีดวงตะวัน คืนนี้มีดาวเต็มฟ้าทอประกาย
ภาระฉันจึงไม่มีมากมาย พอมีเวลานั่งเขียนถึงเธอ

อยู่สบายมั๊ยตะวันเราไม่ค่อยได้เจอกันเลยใช่ใหม
ทั้งๆที่ฟ้าเดียวกันเหมือนใกล้ แต่เพราะภาระของเราต่างกัน

แม้จะไม่ได้พบเจอเธอแต่รู้เสมอ
ว่าเธออยู่ตรงไหน

และฉันก็รู้ว่างานเธอหนักเพียงใด
เธอต้องดูแลใครๆมากมาย


อยากบอกเธอว่าคิดถึง มีฉันซึ่งยังเป็นห่วงเสมอ
แม้ฉันไม่รู้เมื่อไรจะพบเจอ แต่ฝันถึงเธอทุกคืน


รู้ไว้พระจันทร์ดวงนี้รอพบเจอ
และคิดถึงเธอเหลือเกิน

 

 

...........

แม้จะเหนื่อยหนักเท่าไหร่ก็ตาม
ตะวันดวงนี้จะดูแลครอบครัวให้ดีที่สุด ให้สัญญา...

 

 

2007/Dec/04

 

ภาระอันหนักหนา หาใครช่วยแบกหาม

ได้แต่แหงนหน้าถามฟ้า...

 

คำสั่งจากแดนสวรรค์

แข่งขันดุจเข่นฆ่า ก้าวข้ามหัวใครมา

 

....

 

ฉันเห็นโลกแปลกหน้า

ยาพิษในอาหาร

สุสานบนถนน

คนบ้าถือกงล้อ

เด็กน้อยถือปืนผา

อาสาสู้ศึกร้าย

 

 

เพื่อนเอยฉันอยู่ไหน

สุดท้ายไปไม่ถึง

เซื่องซึมและสิ้นหวัง

ได้แต่หวังเพียง...

 

กลับบ้าน...

 

ปลดปล่อยตนเองไปตามลำธารเปลี่ยว

โดดเดี่ยวคนเดียวเหลียวมองดูรอบกาย

โดดเดี่ยวเดียวดายกระหายพบเพื่อนร่วมทาง

โลกที่อ้างว้างเส้นทางที่ไกล

 

......

 

ไตรภาค มาโนช พุฒตาล